جمعیت حقوق بشر آذربایجان – ارک درباره حقوق بشر آذربایجانی های ساکن در ایران
رامین پوراندرجانی، پزشک ۲۶ ساله آذربایجانی اهل تبریز، در سال ۱۳۸۷ بهعنوان پزشک وظیفه در نیروی انتظامی مشغول خدمت شد. نام او پس از اعتراضات سال ۱۳۸۸ و حوادث بازداشتگاه کهریزک بر سر زبانها افتاد؛ جایی که شماری از بازداشتشدگان اعتراضات در شرایط غیرانسانی نگهداری میشدند.
پوراندرجانی در جریان خدمت خود چندین بار به بازداشتگاه کهریزک اعزام شد و به معاینه و درمان بازداشتشدگان پرداخت. او از نزدیک با وضعیت جسمانی افرادی مواجه شد که بر اساس گزارشهای منتشرشده، آثار ضربوشتم و بدرفتاری بر بدن آنان وجود داشت.
پس از جانباختن محسن روحالامینی، امیر جوادیفر و محمد کامرانی، بنا بر روایت منتشرشده، از پوراندرجانی خواسته شد مرگ بازداشتشدگان را ناشی از بیماری اعلام کند؛ اما او حاضر به تأیید و امضای چنین گزارشی نشد. همچنین گزارش شده است که او درباره آنچه در کهریزک دیده بود با کمیته پیگیری حوادث پس از انتخابات گفتوگو کرده بود.
چند ماه بعد، در آبان ۱۳۸۸، خبر مرگ ناگهانی این پزشک جوان آذربایجانی منتشر شد. مقامهای جمهوری اسلامی مرگ او را «خودکشی» اعلام کردند؛ روایتی که از همان ابتدا با پرسشها و ابهامات جدی همراه شد.
پرونده رامین پوراندرجانی تنها روایت مرگ یک پزشک جوان نیست؛ یادآور اهمیت استقلال حرفه پزشکی، ثبت حقیقت و خودداری از مشارکت در پنهانکردن بدرفتاری با بازداشتشدگان است.
در روز پزشک، یاد پزشکانی را گرامی میداریم که مسئولیت حرفهای خود را فراتر از فشارهای سیاسی و امنیتی میدانند و در برابر نقض کرامت و جان انسانها سکوت نمیکنند.
رامین پوراندرجانی؛ پزشکی که نامش با حقیقتگویی درباره کهریزک گره خورد