با وجود آنکه شهرستان ورزقان در استان آذربایجان شرقی نزدیک به یکنهم آثار تاریخی ثبت ملیشده استان را در خود جای داده، اداره میراث فرهنگی منطقه تنها با یک کارمند فعال است. این وضعیت نمادی از بیتوجهی ساختاری نهادهای دولتی به میراث فرهنگی و طبیعی آذربایجان است.
به گزارش جمعیت حقوق بشر آذربایجان ارک،ورزقان با دارا بودن جنگلهای قاراداغ، سنگنگارههای باستانی و آثار تاریخی منحصربهفرد، ظرفیت تبدیل شدن به قطب گردشگری را دارد. اما نبود منابع، نظارت و سیاستهای حمایتی، راه را برای حفاران غیرمجاز و تخریبگران هویت فرهنگی هموار کرده است.
نقوش صخرهای قاراداغ، به عنوان یکی از قدیمیترین جلوههای هنر بشری، از منظر باستانشناسی، انسانشناسی و هویت فرهنگی اهمیت جهانی دارند. از بین رفتن این آثار، نابودی بخشی از حافظه تاریخی بشر است.
طبق ماده ۱۵ میثاق حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، دولت موظف به حفظ و صیانت از میراث فرهنگی و تضمین مشارکت مردم در زندگی فرهنگی است. بیتوجهی فعلی در ورزقان، نقض صریح تعهدات بینالمللی ایران به شمار میرود.
وظیفه دولت جمهوری اسلامی ایران است که به ارتقای وضعیت میراث فرهنگی ورزقان، اختصاص بودجه، و ایجاد مکانیزمهای حفاظتی مؤثر اقدام کند؛ چرا که تخریب آثار تاریخی، نهتنها زیان فرهنگی بلکه از بینبرندهی فرصتهای توسعه پایدار است.
جمعیت حقوق بشر آذربایجان – ارک درباره حقوق بشر آذربایجانی های ساکن در ایران