جمعیت حقوق بشر آذربایجان – ارک درباره حقوق بشر آذربایجانی های ساکن در ایران
به گزارش جمعیت حقوق بشر آذربایجان ارک به نقل از منابع محلی، روز گذشته اهالی روستاهای شهرستان ورزقان با بستن جاده منتهی به معدن طلا در اندیرگان، نسبت به ادامه فعالیت این معدن اعتراض کردند. معترضان اعلام کردند که استخراج بیرویه طلا موجب تخریب گسترده محیطزیست، نابودی زمینهای کشاورزی و مرگ دامهای آنان شده و زندگی هزاران روستایی را به خطر انداخته است.
بخش بزرگی از اهالی این مناطق که پیشتر به صورت سنتی و غیررسمی به استخراج طلا مشغول بودند، و حالا از کار بیکار شدهاند. اکنون آنها هم با بیکاری و فقر روبهرو هستند و هم با تبعات زیستمحیطی و بهداشتی ناشی از فعالیت معدن دست و پنجه نرم میکنند.
در چنین شرایطی، مسئولیت اجتماعی و اقتصادی بهرهبرداران معادن در قبال جوامع محلی ایجاب میکند که این شرکتها به ایجاد فرصتهای شغلی برای اهالی بومی، جبران خسارتهای زیستمحیطی، تأمین امنیت شغلی، سلامت و رفاه ساکنان منطقه و سرمایهگذاری در زیرساختهای محلی متعهد باشند. اما در ورزقان، نه تنها این وظایف اجتماعی و اقتصادی نادیده گرفته شده، بلکه منافع حاصل از معدن صرفاً به جیب گروههای خاص رفته و هزینههای سنگین آن بر دوش مردم بومی باقی مانده است.
بر اساس قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران (اصول ۲۹، ۴۳ و ۵۰) دولت موظف به تأمین رفاه اجتماعی، صیانت از محیطزیست و توزیع عادلانه منابع ملی است. افزون بر این، تعهدات ایران ذیل میثاق بینالمللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی نیز دولت و بهرهبرداران را ملزم به احترام به حق کار (ماده ۶)، حق برخورداری از سطح زندگی شایسته (ماده ۱۱) و حق سلامت (ماده ۱۲) میکند.
اعتراضات اخیر در ورزقان نمادی است از بیتوجهی ساختاری به حقوق مردمان بومی و نادیدهگرفتن مسئولیتهای اجتماعی بهرهبرداران. روستاییان با بستن جاده معدن اندیرگان خشم خود را علیه غارت زمین و نانشان فریاد زدهاند.