بهگزارش جمعیت حقوق بشر آذبایجان ارک به نقل از منابع محلی، دریاچهی «شورگولو» در استان زنجان، که زمانی بزرگترین و تنها دریاچهی طبیعی این استان بهشمار میرفت، بهطور کامل خشک شده و حیات آبزیان آن، از جمله ماهیهای بومی، از بین رفته است. شهروندی زنجانی با انتشار ویدئویی از مرگ گسترده ماهیها و ترکخوردن کف دریاچه، از این فاجعه زیستمحیطی پرده برداشته است.
دریاچه شورگولو که با وجود نام خود، آبی شیرین و قابل آشامیدن داشت، در گذشته نه تنها مأمن حیاتوحش بلکه منبع معیشت ساکنان محلی نیز بود. دریاچه مجاور آن، موسوم به «پری» یا «خندقلو»، نیز به سرنوشت مشابهی دچار شده و اثری از آب و حیات در آن باقی نمانده است.
فعالان زیستمحیطی و ساکنان منطقه، مرکزگرایی و بیتوجهی دولت جمهوری اسلامی ایران به زیرساختهای محیطزیستی در مناطق آذربایجانی نشین کشور را عامل اصلی این فاجعه میدانند. بهگفته آنها، سالها هشدار درباره خشکشدن منابع آبی و فقدان مدیریت پایدار، نادیده گرفته شده است.
این واقعه، نقض حق بر محیط زیست سالم و پایدار است؛ حقی که در اصل ۵۰ قانون اساسی ایران و همچنین در ماده ۱۲ میثاق بینالمللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی به رسمیت شناخته شده است. با این حال، سیاستهای تبعیضآمیز در توزیع منابع و بیعدالتی در رسیدگی به بحرانهای زیستمحیطی مناطق اقلیت های ملی، نه تنها منجر به نابودی منابع طبیعی، بلکه تشدید محرومیت و مهاجرت اجباری شده است.
جمعیت حقوق بشر آذربایجان – ارک درباره حقوق بشر آذربایجانی های ساکن در ایران