سه شنبه , ۲۸ بهمن ۱۴۰۴

مرگ ماهی‌ها و خشک‌شدن «شورگولو» سند سو مدیریت مقامات ایرانی

به‌گزارش جمعیت حقوق بشر آذبایجان ارک به نقل از منابع محلی، دریاچه‌ی «شورگولو» در استان زنجان، که زمانی بزرگ‌ترین و تنها دریاچه‌ی طبیعی این استان به‌شمار می‌رفت، به‌طور کامل خشک شده و حیات آبزیان آن، از جمله ماهی‌های بومی، از بین رفته است. شهروندی زنجانی با انتشار ویدئویی از مرگ گسترده ماهی‌ها و ترک‌خوردن کف دریاچه، از این فاجعه زیست‌محیطی پرده برداشته است.

دریاچه شورگولو که با وجود نام خود، آبی شیرین و قابل آشامیدن داشت، در گذشته نه تنها مأمن حیات‌وحش بلکه منبع معیشت ساکنان محلی نیز بود. دریاچه مجاور آن، موسوم به «پری» یا «خندقلو»، نیز به سرنوشت مشابهی دچار شده و اثری از آب و حیات در آن باقی نمانده است.

فعالان زیست‌محیطی و ساکنان منطقه، مرکزگرایی و بی‌توجهی دولت جمهوری اسلامی ایران به زیرساخت‌های محیط‌زیستی در مناطق آذربایجانی  نشین کشور را عامل اصلی این فاجعه می‌دانند. به‌گفته آن‌ها، سال‌ها هشدار درباره خشک‌شدن منابع آبی و فقدان مدیریت پایدار، نادیده گرفته شده است.

این واقعه، نقض حق بر محیط زیست سالم و پایدار است؛ حقی که در اصل ۵۰ قانون اساسی ایران و همچنین در ماده ۱۲ میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی به رسمیت شناخته شده است. با این حال، سیاست‌های تبعیض‌آمیز در توزیع منابع و بی‌عدالتی در رسیدگی به بحران‌های زیست‌محیطی مناطق اقلیت های ملی، نه تنها منجر به نابودی منابع طبیعی، بلکه تشدید محرومیت و مهاجرت اجباری شده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *