جمعه , ۲۹ خرداد ۱۴۰۵

کودکانِ داغدار؛ روایت زندگی‌هایی که پس از کشته شدن عزیزانشان تغییر کرد

در این تصویر، اهورا بر مزار پدرش ایستاده است؛ کودکی که فقدان را زودتر از آنچه باید، تجربه کرده است. پدر او، محمد رضایی نوید، شهروند آذربایجانی، در جریان اعتراضات دی‌ماه در فردوسیه شهریار بر اثر اصابت گلوله مأموران جمهوری اسلامی جان خود را از دست داد.

سلب خشونت‌بار جان شهروندان تنها به پایان یک زندگی محدود نمی‌شود، بلکه پیامدهای عمیق و ماندگاری بر بازماندگان بر جای می‌گذارد. خانواده‌ها حق دارند حقیقت را بدانند، از چگونگی وقوع این رخدادها آگاه شوند و شاهد انجام تحقیقات مستقل، شفاف و بی‌طرفانه باشند؛ حقی که در ادبیات حقوق بشری از آن به عنوان «حق دانستن» یاد می‌شود.

در این میان، کودکانی که یکی از والدین خود را از دست می‌دهند، با آسیبی دوچندان مواجه‌اند؛ آنان نه‌تنها از حمایت عاطفی و اقتصادی محروم می‌شوند، بلکه ممکن است با پیامدهای روانی بلندمدت نیز روبه‌رو شوند. بر اساس اصول بنیادین حقوق کودک، جامعه و نهادهای مسئول موظف‌اند منافع عالیه کودکان را در اولویت قرار دهند، از آنان حمایت کنند و اجازه ندهند این فقدان‌ها در سکوت و بی‌پاسخ‌گویی تداوم یابد. روشن‌شدن حقیقت و تحقق عدالت، گامی ضروری برای التیام بازماندگان و صیانت از کرامت انسانی است
هویت شماری دیگر از شهروندان آذربایجانی که در این شهر کشته شده‌اند، برای جمعیت حقوق بشر آذربایجان ارک احراز شده و در چارچوب مستندسازی موارد نقض حقوق بشر ثبت خواهد شد. ثبت این روایت‌ها، گامی ضروری برای جلوگیری از فراموشی، حفظ حافظه جمعی و تقویت مسیر عدالت است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *