پنجشنبه , ۲۸ آبان ۱۴۰۵
«زن‌کشی در ایران؛ وقتی قوانین و سنت‌ها جان زنان را تهدید میکنند»•انتقال ناگهانی عبدالعزیز عظیمی قدیم از زندان اوین به زندان قزلحصار•انتقال مهرداد قادری، فعال آذربایجانی، به بند ۱۵ زندان تبریز•بازداشت امیرحسین آقایی، فعال آذربایجانی، در محل کارش در تبریز•بحران منابع آب زیرزمینی آذربایجان شرقی؛ افت ۲۲ متری سطح آبخوان مرند و کاهش شدید ذخایر شبستر•آزادی گونش فاتح، دانشجوی آذربایجانی، پس از یک ماه بازداشت با وثیقه شش میلیارد تومانی•بازداشت ناصر رزمجو و امیرحسین آقایی، دو فعال آذربایجانی، در اردبیل و تبریز•تجمع اعتراضی کارگران در خداآفرین در پی پرداخت‌نشدن مطالبات چندساله•«زن‌کشی در ایران؛ وقتی قوانین و سنت‌ها جان زنان را تهدید میکنند»•انتقال ناگهانی عبدالعزیز عظیمی قدیم از زندان اوین به زندان قزلحصار•انتقال مهرداد قادری، فعال آذربایجانی، به بند ۱۵ زندان تبریز•بازداشت امیرحسین آقایی، فعال آذربایجانی، در محل کارش در تبریز•بحران منابع آب زیرزمینی آذربایجان شرقی؛ افت ۲۲ متری سطح آبخوان مرند و کاهش شدید ذخایر شبستر•آزادی گونش فاتح، دانشجوی آذربایجانی، پس از یک ماه بازداشت با وثیقه شش میلیارد تومانی•بازداشت ناصر رزمجو و امیرحسین آقایی، دو فعال آذربایجانی، در اردبیل و تبریز•تجمع اعتراضی کارگران در خداآفرین در پی پرداخت‌نشدن مطالبات چندساله•
آخرین اخبار
«زن‌کشی در ایران؛ وقتی قوانین و سنت‌ها جان زنان را تهدید میکنند»
«زن‌کشی در ایران؛ وقتی قوانین و سنت‌ها جان زنان را تهدید میکنند»

«زن‌کشی در ایران؛ وقتی قوانین و سنت‌ها جان زنان را تهدید میکنند»

امروز از زنانی سخن می‌گوییم که می‌توانستند زنده باشند؛ در کنار خانواده‌هایشان، در حال تحصیل، کار و ساختن آینده‌ای که خودشان انتخاب می‌کردند. اما حق زندگی از آنان گرفته شد.
بسیاری از این قربانیان، دختران نوجوان و زنان جوانی بودند که تنها به دلیل درخواست طلاق، مخالفت با ازدواج اجباری یا انتخاب آزادانه شریک زندگی‌شان، با تهدید و خشونت روبه‌رو شدند؛ خشونتی که بیشتر از سوی نزدیک‌ترین افراد خانواده، یعنی پدر، برادر یا همسر، اعمال شد.
رومینا اشرفی، دختر ۱۴ ساله‌ای که به دست پدرش کشته شد؛ نسا علیزاده، دختر ۱۶ ساله‌ای که بنا بر گزارش‌ها به دست پدرش جان باخت؛ رقیه ابراهیمی، مادر دو کودک که قربانی آتش‌سوزی عمدی شد؛ یگانه حسین‌زایی و شیلا کوسه، دو دختر نوجوان که زندگی‌شان در شرایطی تلخ و نگران‌کننده پایان یافت.
این نام‌ها تنها بخشی از واقعیت تلخ خشونت علیه زنان در ایران هستند.
کودک‌همسری، ازدواج اجباری، قوانین تبعیض‌آمیز و نبود حمایت کافی از زنان، زمینه تداوم این خشونت‌ها را فراهم می‌کنند.
برای مثال، ماده ۳۰۱ قانون مجازات اسلامی، پدر و پدربزرگ پدری را در صورت قتل فرزند یا نوه از قصاص معاف می‌کند. ماده ۶۳۰ نیز درباره قتل همسر در شرایطی خاص، مقرراتی بحث‌برانگیز دارد.
در کنار قتل‌های خانوادگی، اعدام زنان نیز از دیگر موضوعات جدی حقوق بشری در ایران است.
پایان دادن به این وضعیت، نیازمند اصلاح قوانین، مقابله با کودک‌همسری، ایجاد خانه‌های امن و حمایت فوری از زنان در معرض خشونت است.
زن ناموس (دارای) هیچ‌کس نیست؛ زن انسانی مستقل، صاحب اختیار زندگی و سرنوشت خویش است.
هیچ سنت، باور یا ادعایی درباره آبروی خانواده نمی‌تواند قتل یک انسان را توجیه کند.
جمهوری اسلامی ایران تاکنون به کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان، معروف به CEDAW، نپیوسته است؛ کنوانسیونی که یکی از مهم‌ترین اسناد بین‌المللی برای تضمین برابری حقوق زنان و مردان است. همچنین، کمیته حقوق بشر سازمان ملل در بررسی وضعیت ایران، درباره قوانین تبعیض‌آمیز و نبود حمایت جامع قانونی در برابر خشونت خانگی ابراز نگرانی کرده است.
بنابراین ما خواهان این هستیم که قوانین داخلی با معیارهای بین‌المللی حقوق بشر هماهنگ شوند و حقوق زنان، از جمله حق زندگی، امنیت، آزادی و برابری، بدون تبعیض به رسمیت شناخته شوند.
هیچ حکومتی نباید با قوانین خود، زمینه تضییع حقوق زنان را فراهم کند یا در برابر خشونت علیه آنان بی‌تفاوت بماند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *