جمعیت حقوق بشر آذربایجان – ارک درباره حقوق بشر آذربایجانی های ساکن در ایران
محمد نجفی و سید محمدرضا فقیهی دو وکیل محبوس در زندان اوین، در نامهای خطاب به کانون وکلای دادگستری و مرکز امور وکلا و مشاوران قوهی قضائیه خواستار اعزام فوری همکار خود طاهر نقوی به مراکز درمانی و تخصصی شدند.
در بخشی از این نامه تاکید شده است که آقای نقوی از ۱۷ بهمن ماه ۱۴۰۲ در زندان اوین به سر می برد به دلیل شکستگی چند مهره ستون فقرات و بیماری حاد پروستات نیاز فوری به جراحی و درمان دارد، اما با وجود مستندات پزشکی و مراجعات متعدد اقدامی موثر برای اعزام آقای نقوی صورت نگرفته است.
این وکلا با استناد به ماده ۵۲۲ آیین دادرسی کیفری یادآور شدهاند که تعویق اجرای حکم حبس برای درمان زندانیان بیمار یک تکلیف قانونی است و قصور در این ضمینه می تواند صدمات جبران ناپذیری در پی داشته باشد.
متن نامه انتشار یافته در پایین آورده شده است:
اعضای ارجمند کانون های وکلای دادگستری و مرکز امور وکلا، مشاوران و کارشناسان قوهی
قضاییه
با اهدای سلام و درود و احترام به آگاهی می رسانیم:
برادر و همکار گرامی و شریفمان جناب آقای طاهر نقوی وکیل دادگستری و عضو مرکز وکلا و امور مشاوران
تهران که حسب اتهام وارده و حکم محکومیت صادره از تاریخ ۱۴۰۲/۱۱/۱۷ در حال تحمل حبس در زندان
اوین به سر می برد به دلیل شکستگی و آسیب وارده به مهره های شماره ۷،۹،۱۰ و ۱۱ستون فقرات و بیماری
حاد پروستات ، مدت های مدیدی است که درد ها و تبعات رنج آور بیماری های فوق را صبورانه تحمل نموده
و با وجود آنکه پرونده پزشکی ایشان دلالت های الزم کافی و روشن در اثبات آن بیماری ها دارد و همکارمان
کاندید جدی جهت جراحی و درمان هستند و تاکنون مراجعات و مکاتبات متعددی با مقامات قضایی ذی
ربط و مسئولین زندان به عمل آورده نتیجه ای از اقدامات به عمل آمده عاید نگردیده و بیماری های ایشان
تشدید و غیر قابل تحمل شده است. با وصف اینکه ماده ۵۲۲ قانون آیین دادرسی کیفری به روشنی مقرر
داشته در صورتی که مداوای محکوم به حبس در خارج از زندان ضرروی باشد قاضی اجرای حکم کیفری
مدت زمان مورد نیاز برای مداوا با توجه به نظر پزشکی قانونی تعیین می کند و با اخذ تامین متناسب اجرای
حبس را به تعویق می اندازد و هرگاه محکوم علیه تامین متناسب ندهد معالجه وی در بیمارستان تحت نظر
ضابطان صورت می گیرد و مدت معالجه جزء محکومیت وی محسوب می شود و با مد نظر قرار دادن این
واقعیت که امکان درمان ایشان در زندان اوین به دلیل فقدان بیمارستان و تجهیزات الزم برای جراحی همچون
اتاق عمل و کادر پزشکی متخصصی وجود ندارد موجب حیرت و البته تاسف است که در روند درمان همکارمان
تعلل و بی توجهی روا داشته شده است. پرسش مهم این است که به چه دلیل بهداری زندان به رغم اطلاع از
وضعیت آقای نقوی و لزوم اعزام فوری ایشان به مراکز درمانی خارج از زندان جهت بررسی های پزشکی لازم
و درمان بیماری های مربوطه گزارش لازم را به رئیس زندان و قاضی اجرای احکام کیفری ارائه ننموده و تبعا
اقدامی از سوی قاضی اجرای احکام ذی ربط برای انعکاس مراتب به پزشک قانونی صورت نپذیرفته است ؟ به
راستی چه اتفاقی باید برای زندانی بیمار روی بدهد تا مقامات قضایی و مسئولین زندان یقین حاصل کنند که
درمان فوری زندانی مبتلا به امراض و بیماری های مهم در مراکز درمانی خارج از زندان ضرورت دارد؟ نظر به
اینکه مطابق قانون اساسی صیانت و حفظ جان شهروندان کشور مورد تاکید قرار گرفته و حفظ حیات زندانی
مستلزم انجام اقدامات شایسته در این راستا می باشد که تمهید مقدمات الزم و انجام اقدامات شایسته به
منظور درمان زندانیان بیمار بر عهده قوه قضاییه و سازمان زندان ها و اقدامات تامینی و تربیتی کشور است و
هیچ تعلل و قصوری در این زمینه مجوز قانونی اخلاقی و عرفی ندارد و علاوه بر قوانین موضوعه داخلی اسناد
و مقررات بالا دستی بین المللی نظیر اعلامیه جهانی حقوق بشر، میثاق بین المللی حقوق مدنی ، سیاسی و
قواعد حداقل استاندارد برای رفتار با زندانیان مصوب مجمع عمومی سازمان ملل متحد به وضوح بر لزوم حفظ
جان و سلامت زندانیان که لازمه آن درمان بیماری های آنان می باشد صحه گذارده و بر اجرای آن تاکید
نموده است و با توجه به اینکه زیبنده کانون های وکلای دادگستری و مرکز امور وکلا و مشاوران و کارشناسان
قوه قضاییه نیست که نسبت به وضعیت همکارمان جناب آقای نقوی بی تفاوت باشند از شما می خواهیم به
شکل شایسته موضوع درمان ایشان را پیگیری و از قوه قضاییه و سازمان زندان ها در مورد وضعیت مشار الیه
توضیح خواسته و مراقبت را تا حصول نتیجه مطلوب تعقیب فرمایید.