جمعیت حقوق بشر آذربایجان – ارک درباره حقوق بشر آذربایجانی های ساکن در ایران
ژاله تبریزی»، فعال حقوق بشر و مدیر جمعیت حقوق بشر آزربایجان(آذربایجان)؛ «ارک» با صدای آمریکا در مورد وضعیت فعالان تورک آزربایجان بازداشت شده در زندانهای حکومت ایران، مصاحبه نمود.
«ژاله تبریزی»؛ مدیر جمعیت ارک در گفتگو با «صدای آمریکا» در مورد وضعیت فعالان ملی مدنی آزربایجان بازداشت شده و همچنین بازداشت های گسترده و صدور احکام اخیر علیه فعالان گفتگو نمود.
خانم تبریزی با جلب توجه به پرونده فعال ملی یاشار پیری، که در روز جهانی زبان مادری بازداشت شده بود و چند روز پس از آزادی با قرار وثیقه، در بیمارستان بستری شد، گفت:
«یاشار پیری به دلیل شکنجه در زمان بازداشت، در بیمارستان بستری شد.» وی همچنین تاکید نمود که این فعال ملی مدنی «پیشتر نیز در زندان و یا بازداشتگاهها تحت شکنجه» بوده است.
یاشار پیری و برادرش (روزبه) پیشتر در محل کارشان در ارتباط با اعتراضات به افزایش قیمت بنزین دستگیر شدند. آنها ۲۶ روز توسط سپاه تبریز تحت بازداشت و شکنجه بودند و سپس به زندان منتقل شدند.
یاشار پیری بعداً به بازداشتگاه سپاه بازگردانده شد. سرانجام، برادران پیری با قرار وثیقه آزاد شدند. یاشار پیش از این در ارتباط با اعتراضات دریاچه اورمو دستگیر و به سه ماه زندان و ۳۰ ضربه شلاق محکوم شده بود.
این فعال حقوق بشر افزود: «یاشار پیری اخیراً دوباره دستگیر شد، اما وقتی دستگیر شد، شکنجه شد. با فشردن اسپری فلفل به داخل گلوی وی، ریه های این فعال آسیب دید، شکنجه گران به سر او زدند، پاهایش را بستند و روی زمین کشیدند. به گفته خانواده وی، یاشار هیچ مشکلی از نظر سلامتی قبل از دستگیری نداشت.»
خانم تبریزی افزود: «یاشار پیری اندکی پس از آزادی موقت با وثیقه، در بیمارستان بستری می شود. در بیمارستان معلوم شد که او از نظر کلیوی مشکل پیدا کرده، پزشکان دیالیز کردند. وقتی به تصویر یاشار نگاه می کنید، آثاری از شکنجه و کبودی روی پای او دیده می شود. این بیماری نیز توسط شکنجه ایجاد شده است (شکنجه بدنی و آسیب به کلیه ها). وکیل یاشار پیری از این وضعیت به مقامات بالاتر شکایت کرده است.»
کاربران شبکه های اجتماعی کمپینی را در حمایت از یاشار پیری ترتیب دادند.
ژاله تبریزی به صدای آمریکا گفته است «بسیاری از فعالان ملی هنگام بازداشت توسط نیروهای امنیتی مورد آزار و شکنجه قرار می گیرند.»
مدیر جمعیت ارک به عنوان مثال به «پرویز سیابی» اشاره می کند که در جریان حمایت از آزادی قاراباغ مورد شکنجه قرار گرفت. یا به وضعیت «آقای خیرجو» که خانه اش را زیر و رو کردند، همسرش را کتک زدند که بازوهایش کبود شده بود…»
این فعال حقوق بشر می گوید که «موارد شکنجه از ابتدا وجود داشته است، اما اخیراً به عنوان اخبار بیشتر مورد توجه می گیرد.»
خانم تبریزی به وضعیت دیگر فعالین ملی مدنی ازربایجانی که هم اکنون در زندان هستند نیز اشاره کرد .از آن جمله عباس لسانی، فرشی و….
در ضمن ایشان نقاط مختلف و مهم گزارش ، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور ایران پروفسور جاوید رحمان را نیز توضیح دادند.