سه شنبه , ۵ مهر ۱۴۰۱

وضعیت بحرانی در تامین آب شرب آستارا

به گزارش جمعیت حقوق بشر ارک ؛فرماندار آستارا در جلسه شورای اداری شهر آستارا اعلام عنوان داشت که طی دهه‌های اخیر شهرستان آستارا در بحث آب شرب و کشاورزی با معضلات و مشکلاتی روبرو بوده که امروز به وضعیت بحرانی رسیده و انتقاد و گلایه مردم را به دنبال داشته است.

شهرستان آستارا با میانگین یک هزار و ۲۰۰ میلیمتر بارش خود رکورددار بارش در ایران میباشد ،ولی به دلیل نبود امکانات و زیر ساخت‌های مناسب برای ذخیره سازی نزولات جوی و مهار بارش‌ها به عنوان منابع آبی قابل استفاده و آلودگی منابع زیر زمینی شهر رکورد بارش را دچار بحران بی آبی کرده است.
در جلسه شورای مدیریت پیشگیری از وقوع جرم آستارا که با محوریت بررسی مشکلات آب و فاضلاب در فرمانداری این شهرستان برگزارشد ،سرپرست فرمانداری آستارا از شرایط بحرانی آب شرب و فاضلاب این شهر سخن به میان آورد و امام جعمه موقت آستارا معضل کمبود آب شهرستانی که یک منطقه پربارش است شبیه طنز بیان کرد.
مسئولان شهری آستارا بدون پرداختن به سومدیریت در حوزه آب تنها به انتقاد از وضع موجود بسنده کردند.

به گزارش جمعیت ارک، به گفته کارشناسان ریشه مشکلات امروز آب آستارا به دهه ۸۰ و افزایش ساخت و سازها و جمعیت این شهر بر می‌گردد که در آن دهه اجازه ساخت ساختمان‌های چند طبقه داده شد که از طرفیت پوشش شبکه توزیع فرسوده آستارا با لحاظ جمعیت همخوانی ندارد و مدیریتو آینده نگری لازم نیز اعمال نشد.

مدیر شرکت آب و فاضلاب شهری آستارا ؛ مقدار دبی آب توسط تصفیه‌ خانه بهارستان ۱۰۰ لیتر در ثانیه است درحالی‌ که مقدار مصرف شهرستان ۳۰۰ لیتر در ثانیه است . وی با بیان اینکه متأسفانه تصفیه خانه آب آستارا در نقطه نامناسبی ساخته شده و در معرض حوادث و خطرات مختلف است و همیشه دغدغه حفظ و نگهداری آن را داریم و تاکنون حوادث مختلفی را تجربه کرده ایم که ناشی از عدم کارشناسی دقیق در محل احداث تصفیه خانه آب آستارا میباشد.

مدیر شبکه بهداشت و درمان آستارا ؛ تنها ۲۳روستای آستارا دارای شبکه لوله کشی آب سالم هستند و معضل زیست محیطی فاضلاب این شهرستان آستارا تنها در بازه زمانی اندکی ۵۶ مورد شکایت درخصوص معضل فاضلاب به بهداشت محیط شبکه بهداشت و درمان صورت گرفته و این تهدید بزرگی برای سلامت مردم محسوب می ‌شود.
بنا به گزارش سازمان جهانی سلامت از ایران ؛اقشار فقیر شهری ساکن زاغه ها- که ۴۲ درصد از جمعیت شهری را تشکیل میدهند،نیز با چالش های ویژه مرتبط با این موضوع تامین آب شرب سالم مواجه هستند. مقامات محلی یا ملی در اغلب اوقات مخالف برقراری ارتباط مناطق زاغه نشین با آب شبکه های فاضلابی هستند، چراکه این مناطق سکونتگاه های غیر رسمی هستند. ارائه دهندگان خدمات نیز دلایل گوناگونی برای عدم تامین امکانات برای چنین محل هایی می آورند، مانند اینکه حاشیه نشین ها و محله های بی بضاعت قادر به پرداخت و بازپرداخت هزینه ها نیستند و یا فاقد مدارکی هستند که نشان دهد آنها مستحق دریافت خدمات هستند، یا اینکه امکان خلع ید آنها وجود دارد. در نتیجه برخی از مناطق شهری و حاشیه مجبور به تهیه آب از منابع غیرمحافظت شده، مانند چاه های آلوده و کانال های زهکشی شده آلوده هستند و یا مجبور به خرید آن از فروشندگان هستند، آن هم با قیمتی بالاتر از آنچه که افراد متصل به سامانه لوله کشی شده می پردازند. در مواقعی که مناطق حاشیه نشین به آب آشامیدنی سالم دسترسی دارند نیز در صورت مواجهه با کمبود آب،بیشتر در جهت ابقاء جریان آب برای مناطق پردرآمد تامین آب این اقشار کاهش می یابد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.